7 Tips Mekar Selamanya


Ini entri khas golongan yang sudah nikoh. Kalau lu orang tak nikoh lagi, lima tahun lagi baca balik, kalau tak nikoh jugak... lagi 10 tahun baca balik. Kalau 10 tahun lagi tak nikoh jugak, bagi dekat bekas pakwe yang sudah nikoh. Keh Keh Keh.

Okay, berbalik pada topik. Selama ini, ramai pakwe yang jadi suami atau laki lepas nikoh dah tak romantis macam zaman bercinta ye dak? Orang kabor dah tak jiwang. Keh Keh Keh. Maklum la, dah dapat, buat apa nak romantis lagi kan.

Tapi, pada si makwe, hatinya tetap sama... masih mahukan nilai romantis itu. Jadi, pada pakwe yang sayangkan makwe dia ambil pusing hal ni ye.

Pada Sayang gua: Abang pesan pada diri Abang juga ni. Hehe.

Gua sukakan nombor tujuh, gua bagi tujuh je. Kalau nak lebih... tanya gua. Haha.


Sayang
Masa bercinta, dia punya panggilan, ganti diri kelas kedua punya la lentok. Selalu panggil Sayang, Ayang, Darling, Baby kan? Tapi bila dah nikoh, ada anak mula la panggil; awak... umi, ibu dan maknya. Laki dah macam anak pulak di buatnya. Kekalkan panggilan masa saat bercinta dulu. Lu orang pasti power kalau dapat 'menten' dengan panggil bini lu orang dengan panggilan zaman kapel dulu.


Cinta
Masa bercinta, kemain kabor Abang cinta Ayang, I Lebiu lah, tiap saat mahupun tiap detik. Tapi bila dah jadi yang sah, susah bebenor nak lafaz. Kenapa? Kenapa? Tanya la diri sendiri. Hehe. Tidur sekatil pun susah nak kabor? Kasi bisik dekat telinga bini kan sedak. Lepas tu... lepas tuuu.. Rugi woiii.


Kejutan
Makwe/Bini/Skandal/ semua sukakan kejutan. Tak kiralahlah kejutan hadiah ke, kejutan sambut hari jadi ke. Jangan bagi kejutan 415 Voltan sudah. Haha. Tapi bila dah nikoh, kejutan sudah kurang atau lebih teruk lagi tak ada langsung. Kalau tinggal serumah, nak buat kejutan tu senang sangat. Contohnya tolong angkat kain di jemuran. Bini mesti terkejut laki dia kemain rajin. Okay, contoh tak berapa nak sedak. Haha.


Yang keempatnya... kejak gua fikir... ah, senang-senang bersambunglah. Nanti gua up entri sambungan ye. Dengan gua jangan nak berkira sangat. Keh Keh Keh.


Bersambung...


Ceritera 13: Ica dan Pensel Warna

pelukis cilik [sumber google]




Hari ini gua kerja separuh hari,entah jin mana merasuk bos gua hari ini, baik hati sangat bagi gua balik awal. Mungkin sebab gua pekerja harapan beliau. Sudah lah kacak,pekerja harapan pula. kui kui

Selesai mandi,solat,gua melepak di sofa baru bini gua sementara tunggu makan malam. Baru beli,untuk raya nanti katanya sebab sofa lama dah kena conteng dek Ica.

Mata gua melilau juga mencari anak perempuan gua yang comel seorang tu,senyap je,tak nampak bayang.

"Mana pulak dia main,takkan dia pergi kacau mama dia memasak dekat dapur pulak ??" getus gua dalam hati sambil baring,baca akhbar Metro Harian semalam.

Membazir betul beli surat khabar ni,baca sekali je dah kena buang. Lepas ni gua ingat nak baca berita online je. urban sikit ye dak..keh keh keh

"Ica...." laung gua dari ruang tamu,malas betei rasanya nak bangun.

Haish,tak bersahut pulak..

"Ica.. ooo Ica.. ! mari dekat abah ni,Ica main apa tu...."

Gua panggil lagi sekali. Ini last warning gua bagi pada Ica. Pantang betul gua bila panggil tak bersahut ni.

"Bah...." terkedek-kedek dia datang ke arah gua sambil peluk teddy bear hadiah daripada gua dengan bini gua sempena dia berhenti minum susu dada. keh keh keh. Umur tiga tahun molek la tu berhenti kan.

"Ica buat apa, tadi bah panggil,ca tak jawab ?...." tanya gua sambil angkat dia duduk di riba gua.

"Ca pergi main lukis-lukis dekat dinding tu....." sambil muncung-muncung mulut tunjuk tempat dia main tadi.

Dari jauh gua dapat tengok hasil seni dia dekat dinding rumah gua. habis lah kalau mama dia dapat tahu nanti.

"Ica... Ica....."

Nak taknak, esok gua kena juga daftar dia masuk kelas melukis bawah 4 tahun.

Memasak

Rajin pula kalau nak sapu jem ada 'love' ye dak?


Di hari minggu yang tenang, burung puyuh sibuk belajar nada kicauan burung murai. Buang tabiat mungkin. Atau mahu sertai Akademi Burung Suara Merdu 2011? Arnab yang balik lewat ke sarangnya mula kesejukkan. Pesen kena tidur luar. Itulah, sapa suruh balik lewat, kan dah kena tidur luar.

"Sayang... pagi ni Abang rasa nak makan sandwich la. Dah lama tak mencekik. Tolong buat boleh?"

"Oh... boleh sangat. Ini... Abang tumbuk bawang merah ni. Lepas tu potong bawang besar. Semua bawang potong... ye?"

"Makk aih. Baru Abang nak bersahaja dan santai sambil menikmati titisan embun di kerusi luar tu"

"Tolong Sayang nanti... cepat la siap. Abang boleh makan sambil menikmati makwe kilang baru balik kerja nanti"

Oh ye... lupa pula... makwe kilang balik pukul 8 pagi nanti. Lalu depan rumah gua!!! Terus gua bersungguh menumbuk bawang merah guna lesung batu.

"Ini memang scene zaman mak ayah kita dulu. Guna lesung batu" getus gua dalam hati. Kalau cakap kuat-kuat nanti. Kecik hati pula bini gua. Mak dia yang kasi tu.

Setelah menghabiskan 7 HP pada pagi itu saja, gua bangga dapat bantu bini gua di hari minggu. Bukan senang nak suruh gua bangun pagi tahu.

"Okay... dah siap sandwich ni. Dengan air kopi sekali"

"Aikk... tak taruk bawang pun?"

"Bawang ni nak guna tengahari nanti. Senang la bila Sayang nak masak nanti. Hehe"

Mata gua mula berkaca. Nak senyum kecil atau angkat kening dalam dua. Mungkin bini gua tahu yang lepas Subuh gua bergegas tidur balik di hari minggu.

"Haaa... kalau tahu nak tidur kejak. Siap nanti kejut laa..."


Pehh..kalau zaman gua tak nikoh lagi, memang gua dah tendang mana dekat dengan kaki gua. Dalam rekod, gua pernah tendang tiang bola tapi sengaja buat tersasar sebab sakit pula kaki gua nanti. Bodoh tingkah laku gua itu.

Macam budak rasa rugi ais krim jatuh ke tanah, rugi itulah gua rasai. Rugi tak tidur lama pada hari minggu sebenarnya. Rugi jaga awal pagi. Semua rugi. Mula hari itu, gua mula berhati-hati dan berazam untuk ambil tahu soal masak-masak ni. Keh Keh Keh.